Menu główne
Cele wczesnej interwnecji i wczesnego wspomagania rozwoju
zapobieganie występowaniu i/lub pogłębianiu się nieprawidłowości
w rozwoju psychoruchowym dziecka,
• pomoc dziecku w budowaniu trwałych więzi z najbliższymi osobami,
• pomoc dziecku w pełnym wykorzystaniu potencjału rozwojowego, jakim dysponuje
w zakresie funkcji poznawczych, małej i dużej motoryki, komunikacji i socjalizacji,
• wyzwalanie i wzmacnianie aktywności społecznej, poznawczej i komunikacji dziecka
(w tym rozwoju mowy i języka),
• pomoc dziecku w stopniowym osiąganiu coraz większej autonomii,
• systematyczne dążenie do poprawy jakości życia dziecka, do zapewnienia mu
pełnego radości, pozbawionego napięć dzieciństwa, pomimo występującej
niepełnosprawności lub zaburzeń rozwoju,
• przygotowanie dziecka z niepełnosprawnością fizyczną, intelektualną
i psychiczną do korzystania z edukacji i współżycia w grupie,
• przygotowanie dziecka do samodzielnego korzystania z zajęć organizowanych
w placówkach wychowawczych i edukacyjnych przeznaczonych dla wszystkich dzieci,
w odniesieniu do rodziców,
• podtrzymywanie psychiczne w sytuacji przeżywania szoku, poczucia straty,
długotrwałego stresu z powodu urodzenia dziecka niepełnosprawnego lub zagrożonego
niepełnosprawnością,
• pomoc rodzicom w procesie adaptacji do warunków życia, wynikających z faktu
wychowywania dziecka niepełnosprawnego oraz do kompetentnego organizowania jego
życia,
• pomoc w tworzeniu warunków sprzyjających budowaniu więzi emocjonalnej
pomiędzy rodzicami i dzieckiem,
• przygotowywanie rodziców do udziału w programie wczesnej interwencji i wspomagania
rozwoju dziecka,
• pomoc rodzicom w odpowiedniej organizacji środowiska domowego,
przystosowanego do specjalnych potrzeb dziecka, z uwzględnieniem również potrzeb
zdrowego rodzeństwa,
• pomoc rodzicom w osiąganiu poczucia kompetencji rodzicielskich i satysfakcji w procesie
wychowania,
• pomoc rodzicom w budowaniu realistycznych oczekiwań w stosunku do rozwoju
dziecka, zgodnych z jego możliwościami i etapem, na jakim się znajduje,
• rozwijanie poczucia przynależności do szerszej grupy rodziców dzieci
niepełnosprawnych, dystansu do swojej sytuacji oraz aktywnej postawy życiowej.